Dzięki przewodnikowi „Włochy północne. Zagubieni w miasteczkach, tych znanych i tych niemal zapomnianych”, którego autorką jest Renata Pawłowska, mogłem zanurzyć się w klimacie niewielkich włoskich miejscowości, czekających na turystów przez cały rok.
Jeśli sięgasz po tę książkę, to czytaj z uwagą cały jej tytuł. Nie jest to bowiem typowy przewodnik prowadzący nas do największych i najbardziej zatłoczonych atrakcji, ale subiektywny wybór autorki, która dzieli się z czytelnikami zapisem podróży po północnej części Włoch. Tu nie znajdziesz Wenecji, Mediolanu czy Genui, ale miasteczka, które mają wiele do zaoferowania dociekliwym podróżnikom.
Renata Pawłowska jest autorką znakomitych książek Jezioro Garda i Wenecja, moja miłość, które czytałem i z których korzystałem podczas moich podróży. Od 30 lat mieszka we Włoszech, więc jej porady i relacje są z pierwszej ręki.
Jej najnowsza książka Włochy północne. Zagubieni w miasteczkach, tych znanych i tych niemal zapomnianych została wydana przez Pascal.
Przewodnik po miasteczkach północnych Włoch obejmuje osiem regionów, z których najmocniej jest reprezentowana Wenecja Euganejska, gdzie mieszka Renata Pawłowska.
Ja na swoje potrzeby podzieliłem opisywane miejscowości na trzy grupy:
- Te, w których już byłem,
- Te, o których słyszałem, ale jeszcze ich nie odwiedziłem,
- Te, o których czytałem po raz pierwszy.
Czytając książkę, mogłem przekonać się, jak autorka przedstawia znane mi miejsca i przypomnieć sobie spędzone tam chwile. Przykładowo, kiedy na kartach przewodnika wracałem do Bassano del Grappa, to na nowo zobaczyłem stalową rzeźbę nosorożca, dzieło Li-Jen Shiha. Dzieło to stoi przed Palazzo Sturm.
Podróżując z autorką ze wschodu na zachód Włoch, uświadomiłem sobie, że choć wielokrotnie przejeżdżałem obok Chioggi, to nie zwiedziłem jeszcze tej „małej Wenecji”. Podobne odczucia miałem, kiedy Pawłowska opisywała piemoncką Domodossolę, gdzie zaciekawił mnie kompleks kalwaryjny na wzgórzu Mattarella – obiekt z listy UNESCO, jeden z dziewięciu Sacro Monte w Alpach Piemontu i Lombardii.
To, „co tygrysy lubią najbardziej”, to miasteczka, o których przeczytałem po raz pierwszy. Wiele spośród nich trafiło na moją listę miejsc, które chce zobaczyć podczas moich kolejnych włoskich podróży. A już w przyszłym roku wybieram się na północ Włoch, więc będzie okazja.
Jedną z miejscowości, które przyciągają mnie najbardziej, jest Termeno. Okazuje się, że to ojczyzna Gewürztraminera, mojego ulubionego wina. Ponieważ każdemu opisowi miejscowości towarzyszą porady i wskazówki, to przy Termeno, dowiedziałem się, gdzie spróbować Gewürztraminera.
Do mojego notesu trafiła też Dolceaqua, miejscowość znana (mi była dotąd nieznana) z Zamku Doria i charakterystycznego romańskiego mostu. Okazało się też, że w miasteczku przebywał Claude Monet i namalował trzy obrazy w jego okolicy.
Autorka zachęciła mnie też do odwiedzenia w przyszłości Soave, którego nazwa oznacza „przyjemny dla zmysłów”. Turyści znajdą tam zamek Scaligerich oraz znajdujący się na drodze z miasteczka do zamku Park Oliwny.
Nie sposób wymienić tu wszystkich inspiracji, jakie można znaleźć w przewodniku Włochy północne. Zagubieni w miasteczkach, tych znanych i tych niemal zapomnianych. Dodam tylko, że książka jest bogato ilustrowana zdjęciami wykonanymi przez Renatę Pawłowską. Zawiera też mapki opisywanych regionów oraz indeks miejsc.
Jeśli szukasz książki, która zabierze cię do przepięknych miasteczek Włoch Północnych, to polecam ten przewodnik.